از دیدگاه اهل سنت

سوال ابوحنیفه از امام کاظم

در کتابهای مختلفی وارد شده است:
در یکی از سالها ابوحنیفه – که رهبر و امام فرقه حنفیها از اهل سنت میباشد – در زمان امام جعفر صادق (ع) وارد مدینه طیبه گردید و به قصد دیدار آن حضرت راهی منزلش شد؛ و در راهروی منزل حضرت به انتظار اجازه ورود، نشست.
در همین بین، کودک خردسالی از منزل امام (ع) بیرون آمد، ابوحنیفه از او پرسید: در شهر شما شخصی غریب کجا میتواند ادرار و دفع حاجت کند؟
کودک کنار دیوار نشست و بر آن دیوار تکیه زد و سپس اظهار نمود: کنار نهر آب، زیر درختان میوه دار، کنار دیوار مساجد، در مسیر و محل عبور اشخاص، رو به قبله و پشت به قبله نباشد؛ و غیر از این موارد هر کجای دیگر باشد مانعی ندارد.
ابوحنیفه گوید: چنین جوابی از آن کودک برای من تعجب آور بود، پرسیدم: نام تو چیست؟
گفت: من موسی، پسر جعفر، پسر محمد، پسر علی، پسر حسین پسرعلی، پسر ابوطالب هستم. گفتم: گناه از چه کسی است و چگونه سرچشمه میگیرد؟ فرمود: گناه و خطا یکی از این چند حالت را دارد: یا از طرف خداوند باید باشد، که صحیح و سزاوار نیست که خداوند متعال سبب و باعث گناه بنده اش گردد؛ و سپس او را مورد عذاب قرار دهد. یا آن که از طرف خداوند و بنده میباشد، که آن هم صحیح نیست چون که قبیح است شریکی مانند خداوند، شریک ضعیف خود را بر انجام گناه عذاب کند. و یا آن که گناه و خطا از خود انسان سر میزند، که حق مطلب نیز همین است. پس اگر خداوند عذاب نماید، حق دارد؛ و اگر عفو نماید و ببخشد از روی فضل و کرم و محبت او نسبت به بنده اش میباشد [۱] .
—————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] اعیان الشیعه: ج ۲، ص ۶، اعلام الوری: ج ۲، ص ۲۹، تحف العقول: ص ۴۱۱، مناقب ابن شهر آشوب: ج ۴، ص ۳۱۴٫
منبع: چهل داستان و چهل حدیث از امام موسی کاظم؛ عبدالله صالحی؛ مهدی یار.
برگرفته از کتاب دانشنامه امام کاظم علیه السلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *